A Man at perfect Age

Autumn Colors
The Museum of Instant Images
cat.nr.1516 d.d.01.09.06
electronic

---klik op de afbeelding voor een vergroting---

de Herfst

De Herfst is George Clooney, Adonis
Met grijzende tooi, als overrijpe
Druiven die zwaar van hun vocht het gemis
Van jonge moed verzachten, begrijpen

Moet de perfecte man, balans zoeken,
Afwegen waar de oogst het rijkst zal zijn
Hij weet dat er genoeg is, in hoeken
Van zijn kelder wuift weldadig de wijn

Zijn schoonheid stelt gerust, zonder angst en
Zonder schroom schenkt hij nog eens bij, het glas
Gevuld tot de rand, hij drinkt als een kind

De rode avondlucht vult de bangsten
Met oude vrees, maar hij blijft wie hij was
Om zijn lijf waait een eerste, koude wind

C. Gijsen

Oranje boven

ORANJE BOVEN? 
Colori's breaking points
The Museum of Instant Images
cat.nr.1515 d.d.11.06.06
electronic

M6

Het wegrestaurant

Hij morste nog één keer zijn woorden
boven al even schraal bier langs de M6
Vluchtheuvel voor echtbrekers
Zijn muze was weg
en zij zou omkeren
Hij wist het, deed geen poging
De aanleg van de weg was
in zijn geboortejaar begonnen
en toch was hij ouder dan de weg
Hij zou hem volgen tot Stoke-on-Trent
Zijn koffers pakken en wegrijden
Terug naar Biezenmortel
en daar nog vaak over de M6 rijden

joseph haehn

Colori's musixbox

ColoriMii
The Museum Of Instant Images
cat.nr.1514 d.d.22.05.06
Colori's mus6box

dead poets/living colors

---klik op de afbeelding---

M6

Muzes

Zonet was ze er niet, maar nu … ineens wel;
en wat nu, er gebeuren rare dingen!
Je let even niet op en dan … Klabam!
– dan kun je vanalles, je kunt koken, zingen …
En waar vandaan ‘t komt, je weet gewoon
godteringgeklaagd niet waar vandaan
En kun je ineens … dansen, schrijven,
dichten en meer van die dingen …

De explosie, die klap, en dan zie je in de verte
twee studenten roeien in een bootje
Je weet, kom je in haar buurt, dan doet het gewoon zeer
– één van de jongens wijst
Waarom kent de een ze wel en de ander niet,
maar watch out, ’t geheim lapt je pootje
De vraag is hoeveel gewicht kan …
– Marylin doet ‘t nog één keer voor, als ze hijst

Daar ligt de fantasmatische, verrukkulluke Supermuze
– de superste van alle Muzes!
Verlangen maakt de weg vrij;
lente, mooiste van alle seizoenen - You’re so exciting!
I just talk Dutch
– op de achtergrond klinkt het levenslied, Wesley, André Hazes

‘K voel me Apollo, knappe god, fraai gebouwd en
weet ook waar de Muze ging en
Ze (Marylin, Madonna …) zijn muzes van alle tijden
- Time goes by … so slowly …
Love my Muzes – ze zijn wreed, sizzling blond
– I know, what Robby does is so holy …

Apollo Mesh

Lees hoe Gijsens ogen tuiten
Zo vind je 's zomers weinig buiten

Colori's Cutty Sark

ColoriMii
The Museum Of Instant Images
cat.nr.1512 d.d.02.05.06
Colori's expedition in Venus' mountain range nr.6

---klik op de afbeelding---

de zon ging onder in haar lippen

woelige baren

Na de storm
(voor Petra in woelige tijden)


De storm wint massa, ankers slaan los.
Vastbinden aan de mast niet haalbaar
-Er is geen mast meer- en ook de tros
Geeft geen houvast op de golven maar

Vliegt door de lucht, lasso zonder doel.
De scheepsvloer kraakt toonloos als de wind
Wrikt en wroet aan de planken warboel
Waar je eens op liep: zorgenloos kind.

En dan de luwte als een wonder,
Onuitsprekelijke rust daalt neer,
Streelt je, bakert je; waar de donder

Je geselde, waar de bliksem zeer
Deed aan je gezicht, nu het drijven
Op een spiegel: hier wil je blijven.

Geen bloemen, geen toespraken

Droefgeestigen,

Net als uzelven verkeer ik in een shocktoestand in de categorie 'WK 1974/Sluiting Café Voskens/Teach In wint Eurovisie Songfestival'; enfin: Ome Gerard, De Grote Volksschrijver, is niet meer. Reeds weggezakt in de nevelen van het Dal van Alzheimer in het Dementia-gebergte was hij innerlijk losgeraakt van zijn geniale schrijfkunsten. Ook moet gevreesd worden dat zijn eens zo pervasieve roede ook al enige tijd werkeloos op zijn uitgerekte balzak rustte, om de bard te parafraseren.

Hier past een simpel eerbetoon:

Ome Gerard is dood

Hij kon vervelend zijn, vooral als hij dronk;

Hij was de vieze oom, voor jongetjes dan.

De 'zwarte medemens', die kon hij slechts van

Grote hoogte ironiseren: dat stonk.

Hij zei ook wel vaak hetzelfde nog een keer,

Vaak sarrend en zijn talent gaf hij zo veil.

Hij kon dan wegzakken in het vuig en geil

Braken van zijn gram, hij wilde dan niet meer.

Maar wat kon hij schrijven!, voor Maria, God

Vaderland, voor de Heilige Roomsche Kerk

En voor heel veel mooie jongens, waar hij werk

Van en voor maakte: hij minde zich kapot.

Wij bevelen hem aan in Uw Grootheid, Heer,

Streelt en bezit hem nu voor de laatste keer.

Uit de rouwkamer groet u,

C. Gijsen

(geen bloemen, geen toespraken)

Lente

De lente kwam maar niet, alleen oud geluid
Zoemde zwaar onze verstopte oren dicht.
Wij hospitaliseerden in het gesticht
Van de winterkou en kauwden op rauw kruid.

Vroeger waren er ijsbloemen op de ruit
Van ons slaapkamerraam en je tong plakte
Stroperig op de witte, glazen vlakte.
Vroeger stokte de kilte juist voor je huid.

Als de zon dan toch nog warmte gaat spreiden,
Zijn wij ongelovig en dwars, agnosten
Voor de hemelpoort, betalen de kosten

Voor de scepsis die wij blijven belijden.
Vroeger stond de lente gulzig te posten,
Wachtend op ons: wij waren te benijden.


C. Gijsen

Troost de zoetheid

Actueel
(Voor Dèr Mouw, La Patria en Oom Tom)


De Italianen noemen ons nazi's,
Maar ik ben verkouden en heb (vogel?)griep.
Eenzame ouderen en, oh hoe onkies!,
Baby'tjes wachten murw op de Scharensliep

Der witgejaste Mengelebrigade,
Terwijl ik krachteloos snotter, hoest en proest.
Mannen met bivakmutsen, men moet raden
Naar het bedekte gezicht dat moorden moest,

Leggen wapens neer in goedertierenheid
En mijn lamme hoofd loopt vol met pijn en snot.
Denk toch eens aan ons Marietje, die zo lijdt
Onder de geilheid van de Jantjes, die zot

Van heimwee en hormonen vergeten wat
Moeders hen hebben geleerd: gelegenheid
Maakt de verkrachter! Ach, wee, wat kan mij dat
Nu schelen: hoe raak ik dat slijm snel weer kwijt?!

Wil iemand na mij de krant zachtjes dichtdoen,
Misschien troost de zoetheid van een negerzoen....


Uw verslaggever,
C. Gijsen

B-eyes

Oogpijn II

Een mens is gemaakt door een paar maar opgebouwd

Uit vele paren, zoals daar zijn: de benen

-En dus ook knieën, heupen, kuiten en schenen-.

Het is maar één van de voorbeelden, welbeschouwd.

Zo heb je ook bezijden één neus twee ogen,

Beide opgetuigd met wimpers, lenzen, wenkbrauw

En een hoornvlies en in dat laatste zit 'm nou

De kneep: dat is bekrast en doet mij zieltogen.

Of ijl ik, bestaat slechts het bijvoeglijk naamwoord

En negeer ik de regels van onze schrijftaal?

Het interesseert mij niets, lezers, want ik baal,

In ronde taal, en van de pijn steek ik de moord.

Als de Heer ons werkelijk heeft laten leven,

Zoals velen weer luid plegen te belijden,

Dan, om ons dubbel te kunnen laten lijden,

Heeft de Duivel ons twee hoornvliezen gegeven.

C. Gijsen

Andere wegpiraten

en route

Ze heette Rachele

Haar haar kleurde vermiljoen

Mij kon niets meer schelen

Ik wilde het met haar doen

su pista e su strada

Uren gereden zonder TomTom

Langs middeleeuwse kerken

Tot een bijna leegte rondom

Ik schreeuwde tot de zerken:

Amore vince ancora

jh 04/02/06

IJSVLUCHT

Friedrich? Vredig?
Het vergaan van de Hoop
Siberische kou in je hart

Hier is een Uiver neergekomen
De piloot was de dood

Stilte en rust

Stilte en rust


Het is stil op de zender
Maar voor mensen met een oor
Voor verlangen zingt een koor -
Begeleid door een Fender


Die zacht jankt om het verlies -
Het lied over de doden:
Een zucht over de loden
Vijvers als een kille bries


Het is rustig in de winkel
Maar ik voel mijn tranen lopen
Om het weerbarstig gerinkel


Van onzichtbare cliënten
Die zonder verder te hopen
Betalen met oude centen


C. Gijsen

Russian icy colds - Cleaning up the cold war - gather your A-bombs

ColoriMii - The museum of Instant Images

Cat.nr. 1506 d.d.27.01.06
electronic - no dictators
Cleaning up the cold war

icecold - the mother of all bubbles

De nieuwe ijstijd 2

Tors

Als Atlas zou ik de hemel kunnen dragen

Mocht ik jou maar eens durven vragen

Op mijn wang een kus te willen vederen

Al mijn leed zou subiet smelten, o tedere

Tot de dag dat de zon breken mag

Verstop ik mij in aardse krochten

Tussen toppen - tijdens voettochten -

Waar ik jou in elk verijsd meer zag

joseph haehn, 19 januari 2006

The new B-ice age -29°

dead poets / living sculptures

ColoriMii

Wrange, doch uiteindelijke niet hopeloze Nieuwjaarswens voor mijn Homies

Nieuwe jaren

Vals klinkt het startschot in mijn schorre oren:

Een loze eed, het erewoord van een beul.

In de droogte van het voorbije boren

Naar water, fata morgana als vaargeul.

Er komt geen nieuwe tijd meer of nieuwe mens,

De dood woedt onophoudelijk op ons door

En de oorlog voedt zich met de varkenspens

Van zingende leiders in een slagerskoor.

De Beste Wensen voor allemaal, het klinkt

Achteloos en urgent, als het requiem

Voor een verloren held: het geurt én het stinkt.

Daarom. Dapper strompelt door bedoornde brem

De hoop, die schitterend hinkend en verminkt

Het lied van verwachting zingt met vaste stem.

Steeds de uwe,

C. Gijsen

Confused in 81

republicca degli artisti

Amici cari,

Voor de Republicca degli artisti de volgende bijdrage ter goedkeuring:

Anti-republikeins

Waar artiesten gaan regeren, vloeit het bloed
Vaak rijkelijker dan voor hun aantreden.
Wie van te grote hoogte naar beneden
Gaat, wordt ijl in het hoofd en verspreidt een gloed

Van dronken scheppingsdrang en megalomaan
Gemarchandeer met karakters die later
Mensen blijken; de dichter is geen hater,
De schilder geen beul van andermans bestaan.

Artiesten!, koester je machteloze pen,
Ben keizer over je tere gedachten,
Begoochel de machtigen met je krachten,
Kijk in de spiegel en zeg lachend: "Ik ben!"

Ciao,
C. Gijsen
Contardo Giardino?

remake: Living Poets - Masks-project

LA REPUBBLICA DEGLI ARTISTI

contribution to: Mail art call

AMBASCIATA DI VENEZIA
VENEZIA MESTRE
ITALIA

ColoriMii - The museum of Instant Images
Cat.nr. 1498 d.d.06.12.05
electronic - no dictators

Tribute to the best

Ode aan George Best

Mijn allereerste voetbalidool vond

Zijn solo onvoltooid: één speler stond

Nog overeind: de tandenloze sweeper

Achteloos er voorbij en dan de keeper

Het slangenlichaam ging naar rechts

En links tegelijk - de 1 restte slechts

het grijpen van lucht, potsierlijkheid

Verslagen door vleesgeworden genialiteit

Dát is George Best, voetbalkunstenaar

Zoveel herinneringen en onuitwisbaar

Op de decemberdag dat hij grond in gaat

Is het alleen die Best die voor mij bestaat

joseph haehn, 3 december 2005