1 nov. 2013

The Ship of Fools I

 The Ship of Fools I
The Museum of Instant Images
cat.nr.2424  d.d.06.08.13

electronic / poem
Mr. Colori / C. Gijsen - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands
 --click picture to enlarge--
Het Narrenschip


Het narrenschip voer uit en ik zat erop
Naast de non en de gek, bankier en pooier,
Blies ik op de hoorn des overvloeds, mooier
Dan dat werd het niet, ik boog mijn dikke kop

Om dan nog meer te zuipen en te vreten
Lachend om de armen, hun holle blikken,
Gekscherend met de dieven, die nooit wikken
Over goed en kwaad, alleen pasgeld eten

Het narrenschip voer uit, ik stond op de wal
Zag de schransende meute zingend schuimen
Op de ziedende zee, een slang en een kwal

In het zog van de onheilsboot, de fluimen
Van walgende wijzen hangend in de mast
En ik hoopte: ik ben niemand meer tot last

C. Gijsen
The Ship of Fools


The ship of fools left port and I was on it.
Beside the nun, fool, banker and pimp I could
blow the horn of plenty. All this was as good
as it got, I bowed my swollen head a bit

to freely stuff myself and booze even more,
ridiculing the poor, their hollow glances,
poking fun at the thieves, who take no chances
with right or wrong, eating coins all they look for.

The ship of fools left port, I was on the quay
to see the voracious singing binging cast
on the seething seas, jellyfish and snakes

in the wake of the vessel of doom, and flakes
of phlegm from disgusted sages up the mast,
and hoping no one would be bothered by me.
translation: Erik Honders

The Ship of Fools II

The Ship of Fools II
The Museum of Instant Images
cat.nr.2430 d.d.12.08.13
electronic / poem
Mr. Colori / C.
Gijsen - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands
--click picture to enlarge-- 
Het Narrenschip


Je wilde zelfmoord plegen en werd gered
Door een fax, de dood ingeruild voor eten
En praten, zoals steeds door jou geweten
Op het narrenschip van je leven, en hoor

McCartney zingen voor je slapende zoons
En Jackie beschaafd fluisteren in je oor
Voel de handen van al je minnaars in koor
Zingen over je schoonheid als iets gewoons

Je schip vaart door op de brandstof van je taal,
Die je Ierse ankers lossloeg van droge
Grond, en je zong over het barse onthaal

Dat je wachtte, over allen die logen
Alle kades zijn nu gezien en bezocht
Jouw liefde ligt op het water, om de bocht

(Voor Edna O' Brien)
C. Gijsen
The Ship of Fools


You contemplated suicide, death seemed near 
when, saved by a fax, you swapped dying for food
and talking, as you had so often previewed
your life would be on the ship of fools. Now hear

Paul McCartney crooning to your sons who sleep,
and Jacqueline’s highbrow whispers in your ear.
Feel the choir of hands of those that hold you dear, 
lovers who sing of your grace as something cheap.

Your ship is fuelled by the prose you command,
it broke your Irish anchors loose from dry land,
and you sang of the cold welcome without end

that awaited you, you sang of those who lied.
The ports of call, you took them all in your stride,
your love is still out at sea, around the bend.

(for Edna O’Brien)

translation: Erik Honders

The Ship of Fools III

The Ship of Fools III 
 The Museum of Instant Images
cat.nr.2509 d.d.10.10.13
electronic / poem 
Mr. Colori / C. Gijsen - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands
--click picture to enlarge--
Het Narrenschip


Van deze bodem kun je niet af, haven
En zee zijn eender, één wereld ongedeeld,
Zonder naad of las, als een monochroom beeld
Dat het verlangende oog niet kan laven

Je broer een nar, zijn zotskolf hier een bewijs
Van eruditie en overredingskracht
Je vrouw een non, die met lakse overmacht
Je overboekt naar deze doelloze reis

Aangemonsterd voor de wedren naar de kaap,
Die alle dwazen dwingend laat verdwijnen,
Beroofd van hun aardse lusten, welt een gaap

Op: herinnering aan rijkere wijnen
Wij kunnen hier niet weg en gaan maar slapen,
De schilder zal onze zielen afschrapen

C. Gijsen
The Ship of Fools


To this bottom you can never say goodbye.
Port and sea are one, an undivided home,
no seams or welds, like a print in monochrome
that cannot satisfy the desirous eye.

Your brother’s a clown. Here his bauble lays claim
to his learning and powers of persuasion.
Your wife’s a nun. Rising to the occasion, 
she rebooks you to this journey without aim.

Signed up for the race to the elusive cape
that compulsively strikes all fools off the rolls,
deprived of their worldly pleasures, a yawn wells

up in memory of wines with richer smells.
As we cannot leave this place, we sleep agape:
the painter will take pains to scrape off our souls.

translation: Erik Honders

Greed (The seven deadly Sins)

Avaritia / Gulsigheyt
The Museum of Instant Images - Mr. Colori
cat.nr.2200 d.d.09.09.12
psychecolorogy nr.137

Mr. Colori / C. Gijsen / Erik Honders - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands

Je was zes en je wilde alles benoemen.
Een minne usurpator - Alexander de
Kleine - nam de wereld over, veranderde
De regels binnen het huis, vergaarde roem en

Lof door alleen maar te fietsen en te praten.
Wat je aanwees, werd van jou, ingenomen met
Gemak en logica; waar de onvaste tred
Van je pootjes klonk, werd soberheid verlaten.

Je dacht dat het allemaal van jou was, meende
Rechten te hebben, vruchtgebruik te bezitten
Over het zichtbare, voelbare; ontleende

Aanspraken aan je jeugd, verstrekte aflaten
Aan je volgers: de dingen begonnen te klitten.
Je keek om je heen, ieder bleek je te haten.

C. Gijsen



You were six, you had to give everything a name.
This pocket-sized usurper, this Alexander
the not-so-great, had become the world’s commander.
You changed the house rules, achieved everlasting fame

and won high praise when you biked or only chattered.
You pointed and things were yours. Easy. Your twaddling
conquered with plain logic, the sound of your toddling
small feet on the floor meant all restraint was shattered.

You claimed what was yours by right! That much was clear.
You thought you had the usufructuary rights
to what you saw and touched due to your tender years.

You offered pardons to those who came at your call.
Then things tangled up and you were in for a sight:
you looked around and found yourself hated by all.

translation: Erik Honders

Pride (The seven deadly Sins)

Superbia / BOOK 38
The Museum of Instant Images - Mr. Colori
cat.nr.2113 d.d.20.02.12
electronic  /  lost planes nr. 57
Mr. Colori / C. Gijsen / Erik Honders - Netherlands
contribution to: World is a town - Cheryl Penn - South Africa

contribution to: Visions of Bosch - Netherlands
Je was zestien en je leefde onder lafaards
En lage voorhoofden; je woord ging niet teloor,
Maar bleef onbegrepen. Je liep over het spoor
Van genieën en leiders, je stem klonk onaards

Als je je evangelie dicteerde aan de
Bomen en de vogels: verwaten Franciscus.
Spreken werd preken, groeten een eerloze klus
Voor soldaten, slechts isolement houdt staande.

Er stond niemand naast je, onder je was het druk.
De zelfgekozen hoogte ijlde, oversteeg
Blakend de toppen van het ordinair geluk

Dat het uitschot hoerig omhelsde om je heen.
Zagen zij niet: hoe zinloos hun bestaan, hoe leeg?
Maar zij hoorden je al niet meer, je was alleen.

C. Gijsen


You lived among cowards and low foreheads: a star,
only sixteen. Your words, though, were of no avail:
not lost, but falling flat. And following the trail
of leaders and great minds, your voice came from afar

when you dictated your holy gospel to birds
in trees, like a St Francis with an attitude.
Speaking became preaching, saluting was eschewed,
a chore for soldiers. Only isolation girds.

No one was beside you, the crowds stayed put below.
Your self-willed height made delirious, you would go
up radiantly past tops of cheap happiness,

whorishly hugged by lowlifes. How could they not know
how futile their existence was, its emptiness?
But they were out of earshot, you were on your own.

translation: Erik Honders 

Sloth (The seven deadly Sins)

Accidia - Vadsigheyt, Traegheyt

The Museum of Instant Images - Mr. Colori
cat.nr.2162 d.d.21.07.12
Psychecolorogy nr. 135 / electronic
Mr. Colori / C. Gijsen / Erik Honders - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands
Je was zesentwintig en wilde niet veel meer,
Opgesloten in een dwangbuis van achteloos
Verkregen luxe: de tijd vergleed met het voos
Vertoon van minachting en vadsige afkeer.

Je wist dat uren te koop waren, zo zeldzaam
Als water in de zee; nooit zou het opraken
En de dagen en de weken werden spaken
In het wiel van je leven: krachteloos telraam.

Je vond geen redenen om iets te versnellen,
De wereld vergleed voor je verlaten ogen
In een cadans die je licht liet overhellen,

Maar nooit kon wegduwen of zelfs maar bewegen.
In je trage nachtmars langs vrouwen en togen
Kwam je, doodmoe, alleen nog maar jezelf tegen.

C. Gijsen

At twenty-six you cruised in life’s slowest lane,
trapped in the luxury in which you wallowed,
there for the taking. And time went by, days followed
days to watch your hollow charade of disdain.

Hours were for sale, you knew, in large supply,
as rare as drops in the sea, a timeless feel.
And days turned into weeks, spokes in your life’s wheel:
useless abacus that gave no reason why.

Speeding things up? There were no reasons for it.
before your abandoned eyes the world unfurled
in rhythms that made you lean its way a bit,

but never pushed you forward or off your feet.
In your lethargic night crawl past bars and girls
you only stumbled across yourself, dead-beat.

 translation: Erik Honders

Wrath (The seven deadly Sins)

IRA / Gramschap

The Museum of Instant Images - Mr. Colori
cat.nr.2175 d.d.29.07.12
Mr. Colori / C. Gijsen / Erik Honders - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands
Je was zesendertig en keek nog steeds onrijp
Terug in het gezicht van je vroegwijze kind.
‘Hoe kan jij praten, zeggen wat jij ervan vindt?’;
Geluidloos schroeide je schreeuw over je luchtpijp.

Zelfverwekt leven vloog je naar de keel en kneep
Door. Je boosheid was vooral overlevingsdrang,
Diende geen ander doel, je liep in kreeftengang
Maar moest vooruit, raakte in een loden houdgreep.

Je voelde geen schuld, anderen legden strikken
En bekortten je adem: je moest dus wel slaan.
Verwijten raakten je niet, slechts speldenprikken

Op een stekelvarken, kritiek smaakte naar niets.
Je was god, niemand mocht nog tegen je opstaan

,Je ging hier weg, schopte tegen de kinderfiets

C. Gijsen



At thirty-six, your maturity still remote,
you looked back into your forward child’s cocky face.
‘What gives you the right to speak, being so out of place?’
A silent shout rose scorchingly inside your throat.

Self-begotten life flew at your throat, uncontrolled,
and squeezed some more. Your rage served the urge to survive
only. Moving lobster-like, you would not arrive
anywhere soon, caught in this leaden stranglehold.

Was it your fault? Others had put you in this fix.
Had cut short your breath. Striking was your only choice.
Reproaches left you unaffected like pin-pricks

on a porcupine. Criticism tasted flat.
You were a god. No one was to ignore your voice.
You left, kicking the children’s bike, startling the cat.

translation: Erik Honders

Lust (The seven deadly Sins)

Volutta / Wellust die haest vergaet

The Museum of Instant Images - Mr. Colori
cat.nr.2218 d.d.08.10.12
psychecolorogy nr.138 / electronic
Mr. Colori / C. Gijsen / Erik Honders - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands

Je was zesenveertig en geilde op alles,
De stad werd een panopticum van kale lust.
De vrouw kronkelde, zoog, en nooit vond je er rust,
Zei dingen als: “Lik nu ook mijn linkerbal ‘es”.

Het moest daarna weer anders met weer anderen,
Want de carrousel moest steeds sneller gaan draaien.
Je kon toen alles en iedereen wel naaien,
Dacht je trots, je hoefde niet te veranderen.

Gezichten verdwenen in de vuige maalstroom
Van je fantasie: alleen het positiespel
Van de benen en monden bewoonde de droom

Van je opwinding die je weids wilde rekken.
Vaak werd je wakker in een vijfsterrenhotel,
Keek dan in de spiegel en begon te trekken.

C. Gijsen

You were forty-six and horny for each and all;
the town was a waxwork where bare lust coalesced.
The female writhed and sucked, nowhere did you find rest.
You said things like: “Go on now and lick my left ball.”

In other ways and with others you’d do the deed,
spinning the roundabout like it had never spun.
You proudly thought you could fuck each and everyone,
you were so cocky that for change there seemed no need.

Faces got lost in the infamous circle-dance
of your fancy. Only the positional play
of legs and mouths inhabited the frenzied trance

of the thrills you were endlessly prolongating.
You woke up in a posh hotel on many a day,
looked in the mirror and began masturbating.

translation: Erik Honders

Envy (The seven deadly Sins)

Invidia / Nijdigheyt

The Museum of Instant Images - Mr. Colori
cat.nr.2219 d.d.10.10.12
Mr. Colori / C. Gijsen / Erik Honders - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands

Je was zesenvijftig en wilde je jeugd weer,
Welke heks en trollen hadden die gestolen?
Rancune dreef je over de hete kolen
Van herinnering: je eiste je terugkeer.

Zilveren meisjes, hun huid zo strak als jouw haat,
Meden je grijperige handen, verjoegen
Je blikken met weke wenkbrauwen en vroegen
Nooit, nee nooit, meer om je aandacht: je was te laat.

En de jongens: de negatie van je bestaan,
Buikspierhard bewijs van huidig onvermogen.
Je wilde bijten met stroeve stifttanden, slaan

Met krachteloze handen op een stalen wand.
Je zag de macht en de snelheid in hun ogen,
Zat grijzend tegenover hen en was niemand.
C. Gijsen


You were fifty-six, and your youth was what you lacked.
What hag or trolls had stolen it from you?
Spite put you on tenterhooks as you chewed
on remembrance. You insisted on going back.

Silver girls, their skins as tight as your tautened hate,
fled your groping hands and dispelled - how sad! -
your glances with softhearted brows. They had
stopped asking for your attention. You were too late.

The boys negated what your life was now about,
were six-pack proof of your now dwindling size.
You felt like biting with stiff false teeth, lashing out

with feeble, inefficient hands at this steel wall.
You saw the pace and power in their eyes,
grinned as you sat facing them, nobody at all.
translation: Erik Honders

Gluttony (The seven deadly Sins)

Gola / gulsigheyt

The Museum of Instant Images - Mr. Colori
cat.nr.2161 d.d.14.07.12
Psychecolorogy nr. 134 / black dresses 1 - 5
Mr. Colori / C. Gijsen / Erik Honders - Netherlands
contribution to: Visions of Bosch - Netherlands

Je was zesenzestig en je kreeg geen genoeg
Van je afkeer van het leven, dat je bedroog
Als kind, puber, volwassene en nu de boog
Van je oude lichaam trok in de valse voeg

Van een gekromde ruggengraat: het hield nooit op.
De lange verslaving aan bodemloze haat
Tekende groeven, trok sporen in je gelaat;
Maar je behield de scherpte van een vogelkop.

Vloekend en ketterend bestreek je de straten
En nam alles op wat je zwarte ziel voedde.
Zo deed je het en je kon het niet meer laten:

Je vrat iedereen op die je zag om je heen.
Meer en meer wilde het gat dat in je woedde.
Alles moest nu weg, je was voor altijd alleen.

C. Gijsen


At sixty-six, you still hadn’t got past the point
of your aversion to life, which had cheated you
as a child, teenager and adult, and now drew
the bow of your old body into the false joint

of a crooked spine. It would never go away.
The long-lasting addiction to bottomless hate
had furrowed your features, drawn deep lines in your face,
but you retained the keen look of a bird of prey.

Vituperating you covered the roads and streets,
absorbing everything that fed your blackened soul.
It’s what you had to do, it had you on a lead.

Thus everyone you saw was gnawed down to the bone,
while deep inside of you still raged that hungry hole.
You swallowed everything, forever on your own.

Translation: Renée Delhez / Erik Honders

31 mrt. 2013

Sinners to Heaven (Number 8 of The seven deadly Sins)

Sinners to Heaven 

The Museum of Instant Images - Mr. Colori - NL
cat.nr.2240 d.d.28.10.12
Psychecolorogy nr. 140


contribution to: Visions of Bosch - Netherlands
Leef in zonde

De zonden zijn vederlicht vandaag
Zij zweven door de nazomerlucht
Als zeepbellen, klaar om met een zucht
Te sneven, dwarrelen zij omlaag

Wij wensen geen verantwoording meer
Voor de wensen, teleurstellingen
Of triomfen: wij gaan afdingen,
Beschimpen, eisen de ommekeer

Vandaag wint het sentiment, de golf
Overspoelt de dam, de rede: schuim
Ons hart is de vraatzuchtige wolf

Die zijn plaats opeist en geen verzuim
Accepteert: stop meteen met lijden,
Leef de dag die ons gaat bevrijden!

C. Gijsen